top of page
  • Foto van schrijverMarketing Van Hamme

DE MENS IS EEN RAAR BEEST...

Bijgewerkt op: 16 feb. 2023


Wie mij een beetje kent weet dat ik deze uitspraak vaak gebruik. Het is soms

verrassend en onvoorspelbaar hoe iemand reageert. Dat maakt het vaak boeiend,

spannend en voer voor discussie. Maar regelmatig loop je er ook mee vast.


Ik las recent een artikel van een beursanalist waarin hij dezelfde quote gebruikte.

Wanneer de beurs stijgt staan er gauw analisten of journalisten klaar om te

waarschuwen dat dit wellicht niet zal blijven duren. Maar omgekeerd wanneer de

beurs achteruit gaat, komen er weinig positieve berichten dat het wel terug goed

komt… Eén conclusie was dat goed nieuws niet verkoopt. En we als mens meestal

voorzichtig, wat op ons hoede zijn.


Met stress- en burn-out coaching heb ik stilaan het omgekeerde gevoel. Hoe

duidelijker de signalen zijn dat je er als persoon iets aan moet doen en men advies

geeft dat er effectief iets aan te doen is, hoe moeilijker het blijkt om daadwerkelijk

actie te ondernemen. Je blijft geloven dat het wel vanzelf goed komt en het met een

goede vakantie of wat bijslapen wel in orde komt. Yeah, right! Het is echt geen

griepje. De signalen zijn de top van de ijsberg, wat er onder zit kan aan gewerkt

worden.


Natuurlijk speelt men mij de bal terug met de vraag dat ik toch ook niet geschakeld

heb en dat klopt. Maar wel met een grote nuance. Ik had noch fysieke klachten, noch

concentratieproblemen. En toen ik bij de arts langs ging voor mijn slecht slapen,

keerde ik naar huis terug met een slaapmiddel. Mijn naasten gaven me wel concrete

feedback maar je weet dat vanuit die hoek niet gemakkelijk feedback aanvaard

wordt.


De tijden zijn veranderd. Een kleine tien jaar terug wist men niet goed hoe er mee om

te gaan, was de verplichting voor een preventiebeleid op het werk net in voege en

keek men medewerkers die stressgevoelig waren toch iets anders aan. Vandaag

staan de kranten en tijdschriften er vol van, vliegen de alarmerende studie’s je om de

oren en maken TV programma’s zoals ‘Out of Office’ het veel laagdrempeliger om er

over te praten.


Maar wat mij het meest opvalt is dat behoorlijk wat mensen het zelf ondervinden.

Toen iemand me in het verleden vroeg welke job ik uitoefende werd het vrij snel stil.

Ofwel begreep men niet wat de functie inhield, ofwel vond men het product weinig

interessant: wasmiddelen of plantaardige voeding…. Vandaag heb ik altijd de

aandacht. Vooral om bijna direct te zeggen dat ze er zelf onderhevig aan zijn of een

vriend, een familielid er last van heeft. Ze luisteren geboeid naar mijn tips en… doen

dan vooral gewoon verder.


Waarom negeren we die signalen? Ik las in die context een interessant artikel dat in

de Nederlandse Volkskrant verscheen. De oud-directeur Maarten Frankenhuis van

de Artis zoo gaf aan dat hij in het dierenrijk geen weet heeft van depressie of burn-

out alhoewel er ook veel stress heerst. Dieren luisteren veel meer naar hun signalen

en zorgen voor zichzelf. Wij praten veel over hoe hard we ons inspannen maar

zelden over hoe we ons ontspannen. Lummelen mag…


Mensen zijn bereid stevig af te zien om later gelukkig te zijn, maar later komt

misschien nooit. Dat heb ik tijdens mijn herstel wel regelmatig gedacht. Misschien is

ons menselijk brein niet altijd zo van toegevoegde waarde en is het aangewezen

naar de basis terug te gaan.


Luister naar je signalen, je lichaam en vraag advies of begeleiding. We dienen nog

een lange tijd door te gaan.

11 weergaven0 opmerkingen

Comments


bottom of page